Lone Wolf loert op Obama

De inauguratie van Barack Obama als president van Amerika maakt van Washington een zwaar bewaakte vesting. Niemand komt ongecontroleerd de veiligheidszone in. De dreiging van een politieke moord op de eerste zwarte president is te groot.

Door Lars Anderson

‘Ik bén de Lone Wolf, dat heb ik bedacht!’, lacht Tom Metzger (70) luid. In de jaren tachtig was hij de leider van de Ku Klux Klan en hardcore white supremacist’, maar tegenwoordig noemt hij zichzelf een white separatist’. ‘De Lone Wolf gaat alleen op pad. Niemand kent hem, niemand weet zijn plannen. Zijn geheimzinnigheid geeft hem zijn macht’, aldus Metzger. De Lone Wolf is de grootste angst van de Secret Service, de Amerikaanse geheime dienst die waakt over het leven van Barack Obama, vanaf vandaag de nieuwe president van de Verenigde Staten.

De president heeft vele vijanden. Volgens Scott Stewart, een senior contraterrorisme analist voor Stratfor Geopolitical Intelligence, kunnen die worden uitgesplitst in drie groepen. ‘De eerste groep bestaat uit grassroot jihadisten. Mohammed Bouyeri is daar een goed voorbeeld van. De jihadisten zien Obama als een verlengstuk van de Amerikaanse regering, die de zionisten in Israël ondersteunt. Hun loyaliteit ligt bij de Arabieren of Al-Qaeda. Groep twee zijn de mentaal verwarde mensen. Zij zijn altijd gevaarlijk voor de vip’s. Denk aan John Hinckley, die in 1981 president Ronald Reagan wilde vermoorden. De laatste en op dit moment snelst groeiende groep zijn de white supremacists. De uitverkiezing van de eerste zwarte man heeft hen woedend gemaakt.’

De ‘Renegade’, zoals de codenaam van Obama bij de Secret Service luidt, is een gewild doelwit. Door de grote dreiging kreeg Obama al vanaf mei 2007 volledige bescherming van de geheime dienst, eerder dan elke andere presidentskandidaat. Ter vergelijking, Hillary Clinton werd pas tien maanden later beschermd. Ook qua kosten overtreft Obama zijn voorgangers: één dag bescherming kost de staat 33.000 euro, ofwel 12 miljoen per jaar, evenementen niet meegerekend. Het budget van de geheime dienst voor 2008 bedroeg 85 miljoen euro, waarvan het grootste gedeelte naar Obama ging.

Vanaf het moment dat Obama in de opiniepeilingen uitliep op John McCain is het onrustig binnen de racistische white supremacist beweging. Volgens het Southern Poverty Law Centre telt Amerika bijna 500 ‘officiële’ white supremacists groepen. Vanaf 1995 hebben zij zo’n zestig terroristische samenzweringen opgezet. Na augustus 2008 zijn twee aanslagen op Obama verijdeld, waaronder die van Sharon Adolf (33) en zijn neef Tharin Gartrell (28). Zij waren de eersten van de racistische beweging die koste wat kost wilden voorkomen dat een zwarte man het presidentshuis intrekt. ‘Geen enkele neger zou ooit in het Witte Huis mogen wonen’, zei Adolf.

Tom Metzger houdt zich hoorbaar in als hem wordt gevraagd hoe hij het vindt dat er binnenkort zwarte kindertjes door de gangen van het Witte Huis rennen. ‘Laat ik het zo zeggen’, proest hij, ‘de symboliek ervan staat me niet aan. Ik zie liever witte kindertjes spelen. Maar het Witte Huis is al zo lang een hoerentent. Weet je, er hangt een portret Abraham Lincoln; ik weet zeker dat hij de andere kant opkijkt.’

Obama loopt op een flinterdun koordje, beweert Metzger. ‘Ik zou niet in zijn schoenen willen staan. Niet vanwege zijn ras, maar omdat hij dingen ‘wakker schudt’. Hij is een tokanism, iemand die er is neergezet door de corporaties, hij wordt gebruikt op basis van positieve discriminatie. Als Obama het verspeelt bij het militaire industriële complex of bij Israël, dan schakelen ze hem uit. En dan geven ze ons de schuld.’

De gedachte van Metzger is een bekende aanname onder de white supremacists. Volgens een rapport van Stratfor, een geopolitieke inlichtingen organisatie, gelooft een groot deel van de white supremacists dat de Amerikaanse regering eigenlijk gecontroleerd wordt door de joden, onder leiding van de door hen verfoeide Zionist Occupation Government (ZOG). Paradoxaal genoeg denkt deze stroming tegelijkertijd dat Obama niet direct beheerst wordt door de ZOG, juist omdat hij zwart is. Ze zijn alleen als de dood dat de ZOG de schuld van de moord op Obama op hen afschuift.

Ironisch genoeg voor Obama wensen lang niet alle white supremacists hem dood. Sommigen denken juist dat een zwarte president in het belang van de ‘witte Ariërs’ is; het zal dienen als een ‘wake-up call’. ‘Obama zal een helder signaal signaal zijn voor miljoenen Amerikanen’, schreef David Duke, een andere oud-leider van de Ku Klux Klan, in zijn essay A Black Flag For White America. ‘Obama is de groeiende zwarte plek op je arm waardoor je eindelijk naar de dokter moet voor echte medicijnen.’ ‘Lenin zei het al’, gooit Metzger er een schepje bovenop. ‘Erger is beter. Zo lang het slechter gaat dient het een doel: en in ons geval is dat een pure blanke staat.’

Een derde denktrant binnen de white supremacists is het gevaarlijkst. Dit zijn de woedende racisten die een zwarte president niet kunnen verdragen en hem uit pure haat willen omleggen. Zoals het eerdergenoemde duo Adolf en Gartrell of, later in oktober, een duo uit Tennessee. Paul Schlesselman ( 18 ) en Daniel Cowart ( 18 ) wilden 88 zwarte Amerikanen en Obama uitschakelen. ‘Gelukkig waren deze gasten niet bijster snugger’, grapt Scott Stewart. ‘Ze hadden met krijt een enorme swastika op de zijkant van hun busje getekend en racistische tekens op hun dashboard geplaats. No way dat zij ook maar in de buurt van Obama komen.’

‘Zolang het bij dit soort amateurs blijft is het gevaar te overzien’, zegt Stewart. ‘De professionele eenzame schutters, díe zijn het probleem.’ Stewart valt even stil als de naam van Tom Metzger valt. ‘Die kennen we, ja. Terrible Tommy noemen we hem. Hij is degene die jarenlang de Lone Wolf promootte bij de supremacist groepen. Of denk aan Louis Ray Beam, ooit een van de tien ‘most wanted’ van de FBI. Zijn ‘leaderless resistance’, waarin er geen verticale communicatiestructuren zijn en terreurcellen op eigen houtje mogen opereren, spoorde Timothy McVeigh aan tot de bomaanslag in Oklahoma, waarbij 168 doden vielen.’

Organisaties als de Southern Poverty Law Centre (SPLC) of de Anti Defamation League (ADL) houden nauwgezet de bewegingen van racistische groepen bij, om aanslagen te voorkomen. Sites als stormfront, youtube of internetradio. ‘Ze gebruiken de meest moderne technieken’, zegt Marilyn Mayo, co-directeur van de Center on Extremism binnen de AFL. ‘Sinds de verkiezing van Obama uiten ze zich anders, ze weten dat ze in de gaten worden gehouden. Ze praten minder via de fora, uiten zich meer via ‘stille’ symbolen, zoals zwarte armbanden.’ Stewart: ‘Ik weet zeker dat jouw interview met Tom Metzger is afgeluisterd. Jouw naam is bekend bij de FBI.’

De stille lone wolf die onopgemerkt langs de FBI, AFL en de SPLC glipt, recht op zijn doel af, zal uiteindelijk ook met de Secret Service moeten afrekenen. Stewart: ‘Ze moeten een keer uit hun schulp kruipen om het terrein of het doelwit te verkennen. Dáár zijn ze kwetsbaar omdat ze blootstaan aan de contrasurveillance beveiliging van de geheime dienst. Onopvallende burgermannetjes houden iedereen die zich verdacht gedraagt in de gaten. Hoe? Er is een verschil tussen kijken en kijken; als je iets sinisters in je kop hebt, kijk je anders. Gerichter.’

Toeslaan tijdens de inauguratie is volgens Stewart een verdraaid lastige opgave. ‘De inauguratie is door de autoriteiten benoemd tot nationaal veiligheidsevenement. Dat betekent dat bijna alle veiligheidsagentschappen zich ermee bemoeien; de FBI, CIA en Homeland Security. Duizenden agenten worden ingezet, van hen lopen er honderden in burger. Er lopen meerdere divisies ‘crowd control’, undercover agenten en antisluipschutter eenheden. Straaljagers en stealth’s bewaken het luchtruim en WMD-teams zijn op zoek naar straling en massavernietigingswapens. Tactisch belangrijke bruggen en aangrenzende metrostations worden afgesloten en het publiek naar de parade komt er alleen via de vele metaaldetectoren die de ‘security zone’ markeren.’

Stewart stelt gerust. De dreiging voor de nieuwe Amerikaanse president mag dan groot zijn, de kansen op een succesvolle aanslag zijn klein. ‘De beveiliging is beter en beter geworden, de laag om de president dikker en dikker. Kijk naar de nieuwe Obamobile. Elke nieuwe president krijgt van de geheime dienst een zwaarder bepantserde auto, terwijl die ervoor al supergepantserd was. Waarom? Ach, traditie. Geef de nieuwe president een nieuw speeltje.’

© Lars Anderson / Dagblad De Pers ( 20 januari 2009 ) | In pdf

|