Photography

þ

| |
♦ Vrij Nederland, © 2008 ♦

BRITSCHOOL, LONDON. Een grootse carriere begint op een school met ambitieuze leerlingen, veeleisende docenten, lokalen die barsten van de muziek, kantines waar woest op de tafels wordt gedanst en beenwarmers, heel veel beenwarmers. Dat was zo’n beetje de boodschap van de film Fame, het verhaal over de leerlingen van de High School of Performing Arts in New York. Maar toen regisseur Alan Parker in 1980 met zijn feel good-film de wereld veroverde, waren de huidige leerlingen van de Londonse BRIT School nog niet eens geboren.
Toch staat deze Britse middelbare school vandaag bekend als dé broedplaats voor muzikaal talent. Amy Winehouse, Katie Melua, Kate Nash, Leona Lewis, Adele: jonge zangeressen met een internationale carriere.

De foto’s horen bij de reportage ‘Een zinderende zeepbel’ uit het zomernummer van Vrij Nederland.
Lees hier de volledige reportage.

þ

| | |
♦ De Groene Amsterdammer, © 2008 ♦

UZBEKISTAN deelt samen met Kazachstan de (ooit) grootste binnenzee van Centraal-Azië. Uitgebuit door de Russische kolonisten kan dit gebied met overtuiging de meest ontluisterende ecologische ramp ter wereld worden genoemd. De binnenzee is in vijfentwintig jaar tijd tussen de 60 en 70 procent van haar watervoorraad kwijtgeraakt, om de doodeenvoudige reden dat de Sovjets al het water uit de voedende rivieren (Syr Darja en Amu Darja) nodig hadden voor de irrigatie van het gekoloniseerde katoen. Het resultaat: opdrogende giftige zoutbekkens (foto1), een uitgeputte Amu Darja (foto2) en nog slechts een paar zielen tellend, gedesillusioneerd dorpje (foto3). Mojnak is haar naam en hoewel het ooit een florerend vissersdorpje aan het Aralmeer was, ligt het meer nu een kleine honderd kilometer verderop. Wat resteert zijn roestende boten (foto4).

þ

| |
♦ De Groene Amsterdammer, © 2007 ♦

PAKISTAN, aan de grens tussen Peshawar en het Khyberdistrict (foto1). Dit gebied is niet een van de meest vrolijke stukken van Pakistan; er worden op grote schaal wapens en drugs geproduceerd en verhandeld. De productie ervan gebeurt meestal door verfijnde en vliegensvlugge kinderhandjes, die goedkoop en snel het werk doen. Bij dit bord begint de ‘black market’ van Peshawar. Vals geld, kalashnikovs, handgranaten en obscure types zijn hier legio. Mocht je ooit in Peshawar verzeild raken: huur een gids, en laat je meenemen. Dagdagelijkse dingen kom je hier niet tegen.

Vanaf de ‘black market’ is het een paar uur rijden door Khyber Agency naar de grens met Afghanistan. Als buitenlander kom je het gebied alleen in met een speciale vergunning en een ingehuurde soldaat: dit zijn de tribale gebieden en de soldaat probeert jouw veiligheid te garanderen. Vlak voor de grens (foto2) word je gedropt; ‘you’re on your own, now’. Foto1 is vanaf de beruchte Khyberpass; vanaf hier kijk je door het dal Afghanistan in (zoek de 2 bovenop de berg).

þ

♦ Moralitijd, © 2007 ♦

MORALITIJD zoekt aan de hand van negen essayisten naar recente gebeurtenissen die hun beeld van goed en kwaad hebben gevormd. Wat zijn, na de val van de Muur, 11 september en het sneuvelen van talloze -ismes, de nieuwe morele aanknopingspunten van een nieuwe generatie? 
Voor essayist Rindert de Groot is het de dood van Annie M.G. Schmidt, Martijn Stevens bespreekt de schietpartij op Virginia Tech en voor Michiel Hulshof waren de moorden op Pim Fortuyn en Theo van Gogh bepalend. Elk van de negen essays biedt een persoonlijke blik van de auteur op morele ijkpunten van de eenentwintigste eeuw.
Sarah Meuleman en Menno van der Veen schetsen in hun inleiding het morele denkkader van de generatie die binnenkort het roer overneemt. Is deze generatie zo versnipperd als haar critici beweren? Twijfelt zij werkelijk aan alles? Of zal dit de generatie zijn die leert van de geschiedenis en de wereld beter achterlaat dan zij haar aantrof?

þ

|
♦ mightysociety | De Groene Amsterdammer, © 2008 ♦

De Britse professor John Gray werd wereldberoemd met zijn filosofische publicaties. In zijn jongste boek Zwarte Mis gaat hij als vanouds tekeer tegen de idee van een in harmonie levende mensheid. In zijn voorgaande boek Strohonden (2002) deelde de professor zijn gedachten over ‘de mens en andere dieren’. Die omschrijving geeft meteen krachtig weer hoe Gray denkt over de mens en zijn zoektocht naar een zaligmakende eindbestemming: die is er niet. Dat de mensheid toevallig tot evolutie en verandering in staat is, maakt haar nog geen onderdeel van een groter geheel. De mens is gewoon mens, barstend van de tegenstrijdige verlangens en behoeften, gevangen tussen hoop en de illusie van vooruitgang. ‘ Vooruitgang is een kwalijke illusie; open je ogen en bereid je voor op het ergste.’

þ

| | | |
♦ mightysociety © 2008 ♦

Theatervoorstelling mightysociety5 gaat op zoek naar de utopieën en dystopieën van de 21ste eeuw. Een multimediaproject vol zang, dans, soundscapes, video en vlijmscherpe teksten over een verse generatie twintigers, geïnspireerd op werken van de filosoof John Gray (Straw Dogs, Black Mass) en films van Larry Clark (Kids, Ken Park). Zijn jongeren van nu werkelijk zo lui en oppervlakkig? Hoe overleven zij de neo-liberale dystopie? Hoe groot is hun apathie? Wat zijn hun dromen?

þ